Vlaamse Solidaire Vakbond

VSV solidair met de dokwerkers

Men kon er niet naast zien: de betoging van vorige week donderdag in Brussel, die ontsierd werd door zware rellen. Velen wijzen met beschuldigende vinger naar de Antwerpse dokwerkers, maar ondertussen duiken er her en der filmpjes op die een andere waarheid aan het licht brengen. Op de beelden is te zien hoe gemaskerde jongeren, die in de verste verte niets met havenarbeid hebben te maken, auto’s en verkeerslichten vernielen. Een dokwerker wist op de Antwerpse regionale televisiezender te vertellen dat ze plots werden aangevallen door kereltjes uit de Marollen die bewapend waren met messen, ijzeren staven en honkbalknuppels. Dit onder het toeziende oog van de Brusselse politie, die niet ingreep.

Het ziet er dus naar uit dat de Antwerpse havenarbeiders, buiten enkele heethoofden, geen schuld treft. Wij zelf kennen in ieder geval geen enkele dokwerker die de auto van een andere werkmens zou beschadigen. Integendeel: de dokwerkers zoals wij ze kennen hebben weliswaar een grote mond, maar een gouden hart. Ruwe bolsters met een blanke pit, die geen onrechtvaardigheid dulden. Terloops willen wij hier onze bewondering uitdrukken voor hun vastberadenheid in het verzet tegen de plannen van de Europese Commissie die de Wet Major op de helling zetten. Dat verzet durft al eens ruw te zijn, maar liever dit dan slaafse onderwerping aan de plannen van een niet-democratische overheid (de EU en co.). Zoutpilaren die zagen en klagen maar zelf niet in actie schieten zijn er trouwens al genoeg.

Toch hopen wij dat de dokwerkers nadenken over hun verdere acties en dat ze zich niet laten opjutten door anarchisten en extreem-links. Dit janhagel doet slechts alsof ze solidair zijn met de dokwerkers; in werkelijkheid jagen ze hun eigen agenda na. De extreem-linkse herrieschoppers waarvan sprake zijn trouwens dezelfden die nog méér vreemdelingen naar ons land willen halen door de grenzen nog méér open te zetten. Wat kan het hén schelen of de schepen in onze havens nu behandeld worden door de respectievelijke scheepsbemanning of door de eigen havenarbeiders? Dat ze daarmee eigenlijk de doeleinden van de EU en van het grootkapitaal dienen, zien ze niet eens in. Wij kunnen ons moeilijk inbeelden dat veel dokwerkers daarmee akkoord gaan. Maar wij twijfelen er in ieder geval niet aan dat het gezonde verstand wel zal zegevieren en dat het anarchistische en extreem-linkse zootje er wordt uitgetrapt.

Waarom wij NIET staken (verklaring n.a.v. de aangekondigde stakingen)

vakbOndanks het feit dat we bedenkingen hebben bij sommige elementen van het federaal regeerakkoord, zullen wij niet deelnemen aan de georganiseerde stakingen, omwille van volgende redenen:

Het is de verdienste van deze regering dat de nadruk op besparingen ligt, en niet op nieuwe belastingen (in tegenstelling tot de vorige federale regering). Bovendien beseft elke werknemer dat we nu de factuur betalen voor de gratis-politiek van de socialisten van de voorbije halve eeuw.

Desalniettemin zouden er nog miljarden kunnen bespaard worden, bijvoorbeeld op vlak van de massa-immigratie, de EU-transfers en de transfers van Vlaanderen naar Wallonië. Maar de drie kleurbonden staken hoegenaamd niet tegen deze taboes – wel integendeel, ze worden mee onder hun druk in stand gehouden.

Een andere reden om niet te staken is het feit dat de traditionele vakbonden vooral omwille van politieke redenen gaan betogen tegen de federale regering: de PS roert de oorlogstrom en stookt haar syndicale achterban op om de “door Vlamingen gedomineerde regering” te saboteren. Ze willen hiermee natuurlijk vooral een rechtstreekse tegenstander, Charles Michel (MR) treffen. De socialistische vakbond FGTB zegt onomwonden dat ze niets anders wil dan de val van deze regering. Logisch ook, aangezien de socialistische partijen federaal in de oppositie zitten.

Bovendien heerst er (in Vlaanderen dan toch) onbegrip voor het feit dat de vakbonden weigeren om eerst te overleggen met de regering.

We laken ook de hypocriete houding van de christelijke zuil. Zij verraadden het coöperatieve ideaal door mee te doen met het casinokapitalisme (Arco/Dexia). Nu willen ze de rekening laten betalen door de belastingbetaler en tegelijkertijd staan ze te roepen tegen de regering en het kapitalisme. Hoe schijnheilig kan je zijn?   Develtere (van het ACV) beweerde bovendien onlangs in de studio van Terzake dat zijn vakbond helemaal niet rijk is. Dat dit een flagrante leugen is werd klaar en duidelijk aangetoond in het boek “Welkom in Vakbondistan”.

De traditionele vakbonden zullen dus staken omdat ze (vooral in Wallonië) het resultaat van democratische verkiezingen niet wensen te aanvaarden, en omdat de socialisten niet aanvaarden dat ze nu oppositie zijn.

Tenslotte vinden wij dat diegenen die terecht een recht op staken opeisen ook het recht op werken van anderen moeten respecteren. Het blokkeren van bedrijven en bedrijfsterreinen in het kader van een politieke staking, waarmee die bedrijven in kwestie niets te maken hebben, is dan ook onaanvaardbaar. Wij roepen dan ook alle werkwillige Vlamingen op om steeds te proberen hun werk te bereiken, indien een vakbond dit verhindert duidelijk hun ongenoegen te uiten tegenover stakingsposten en vakbondsmilitanten, en zich aan te melden zowel bij hun werkgever als bij hun Hulpkas voor Werkloosheidsuitkering voor een uitkering wegens technische werkloosheid.

Het is immers niet aan een vakbond om vanwege politieke redenen te beslissen wie op een werkdag zijn brood mag verdienen en wie niet: dat mag en moet een Vlaamse werknemer zélf kunnen beslissen!

VSV-vormingsavond Mondialisering: 23 oktober om 20u. Iedereen welkom!

mondialiseringVSVMondi2

Eindelijk centrumrechts beleid, maar taboes moeten weg!

michelNa 25 jaar heeft Vlaanderen eindelijk een federale regering zonder socialisten, en dus een regering die een centrumrechts beleid zal voeren, iets waar de Vlaming al decennialang om gevraagd heeft. Door decennialang socialistisch wanbeleid was België ondertussen virtueel failliet door de hoge staatsschuld.

Eindelijk zal er komaf gemaakt worden met het gratis geld beleid: wie langdurig werkloos is en dus jarenlang een uitkering krijgt zal daar in de toekomst dus (terecht) gemeenschapsdienst voor moeten doen. Dat is veel rechtvaardiger tegenover de werkenden, die elke dag moeten zwoegen om hun loon te kunnen ontvangen.

Het ziet er momenteel ook naar uit dat er minimumdienstverlening zal komen bij de NMBS, waardoor er eindelijk komaf kan worden gemaakt met stakingen waarbij de gewone pendelaar in de kou moet blijven staan. Openbaar vervoer moet betrouwbaar zijn, zodoende zal de minimumdienstverlening het treinverkeer opnieuw aantrekkelijker maken, omdat er dan tenminste zekerheid bestaat dat de pendelaar op het werk zal geraken.

Eindelijk zullen ook de loonlasten van de bedrijven worden aangepakt: Een Belgische werknemer die 100.000 euro bruto verdient, houdt daar na belastingen en sociale zekerheidsbijdragen gemiddeld amper 51%, of 51.000 euro, van over. De loonlast voor de Belgische werkgever bedraagt 263% van dat nettoloon, of 134.000 euro. Nergens in Europa ligt de loonlast hoger.

Eindelijk zullen de ambtenarenpensioenen worden aangepast naar normalere normen, en zal onze moddervette overheid afgeslankt worden. Het huidige overheidsbeslag van meer dan 53% verstikt de economie.
Schulden blijven maken was gewoonweg geen optie meer. Hadden de vorige regeringen de moed gehad om maatregelen te nemen, had het niet zo ver moeten komen.

De grote fout van deze regering is dat opnieuw de grote taboes overeind blijven. Men zou miljarden kunnen besparen door eindelijk een strenger asielbeleid te voeren: de blijvende instroom van gelukszoekers kost de belastingbetaler handenvol geld.
De enorme geldstroom van ons land naar de EU-moloch en andere internationale instellingen is niet langer houdbaar. En de jaarlijkse transfert vanuit Vlaanderen van 16 miljard euro naar het zuiden van het land moet meteen aangepakt worden.
We hebben trouwens nog een voorstel voor de nieuwe regering: waarom geen “zuilentaks” invoeren op de gigantische vermogens die de traditionele vakbonden en mutualiteiten hebben vergaard, vaak met belastinggeld? De rijkdommen van ACLVB, ACV en het ABVV zijn nog steeds fenomenaal…

Tenslotte moet deze regering EINDELIJK het vakbondslandschap democratiseren door sociale verkiezingen op basis van redelijke criteria voor ALLE vakbonden open te stellen, om zo het monopolie van de drie zuilvakbonden te doorbreken.

Septemberverklaring van de Vlaamse Regering: dweilen met de kraan open

STANDPUNT VAN DE VLAAMSE SOLIDAIRE VAKBOND IN VERBAND MET DE BESPARINGSPLANNEN VAN DE VLAAMSE REGERING

vlaamseregeringZoals verwacht leverde de ‘Septemberverklaring’ van de Vlaamse Regering geen verrassingen op: iedereen wist dat er besparingen op komst waren. Alleen vraagt de Vlaamse Solidaire Vakbond zich af waarom er zoveel lasten worden afgewenteld op de schouders van de gewone Vlaming. Openbaar vervoer, kinderopvang, universiteiten en hogescholen, de zorgverzekering en water en electriciteit worden duurder. De belastingsaftrek voor de Woonbonus wordt verminderd. In een land met een belastingsdruk van 45 % is het echt niet aanvaardbaar dat de dienstverlening van de overheid duurder wordt.

Het gevolg zal zijn dat de komende jaren duizenden gezinnen slechts met veel moeite de maand zullen rondkomen. Trouwens: waarom moet de burger steeds betalen voor een crisis die hij zelf niet veroorzaakt heeft? Beter zou het zijn een voorbeeld te nemen aan het krachtdadige beleid van Ijsland waar, onder druk van de woedende bevolking, bankiers die de crisis mee veroorzaakten strafrechtelijk werden vervolgd en waar er een nieuwe grondwet werd geschreven die de macht van de banken fel inperkte.

De Vlaamse Solidaire Vakbond begrijpt dus best dat de traditionele vakbonden hun troepen mobiliseren, maar wil toch de schijnheiligheid van bijvoorbeeld het ACW aan de kaak stellen. De christelijke zuil droeg immers haar steentje bij tot de crisis door het coöperatieve ideaal (Arco) te verraden en volop mee te draaien in het casinokapitalisme van de banken. Nu staan roepen tegen de besparingsplannen van de Vlaamse Regering en tegelijk willen dat de belastingbetaler opdraait voor de vergoeding van de getroffen Arco-coöperanten is de schaamte voorbij! De Vlaamse Solidaire Vakbond hoopt dan ook dat de N-VA op federaal vlak het been stijf houdt en eist dat de schatrijke christelijke zuil haar schulden zélf betaalt, in plaats van deze af te wentelen op de belastingbetaler.

Wat de Vlaamse Solidaire Vakbond wel toejuicht is dat er naar middelen wordt gezocht bij de linkse en anti-Vlaamse VRT en in de rood-groene culturele sector. Wij zijn uiteraard niet tegen cultuur, maar in deze sector wordt met geld gesmeten dat momenteel beter kan besteed worden. Ook de overgesubsidieerde zuilen zouden beter hun bijdrage leveren om de crisis te bestrijden. Waarom dus geen ‘zuilentaks’ invoeren? De respectievelijke zuilen bezitten immers immense vermogens.

Verder betreurt de Vlaamse Solidaire Vakbond dat eens te meer een aantal heilige huisjes niet gesneuveld zijn, en dit met de N-VA, die zegt Vlaams-nationaal te zijn, in de Vlaamse Regering. Er is met geen woord gerept over de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië en nergens is er de minste poging te bespeuren om een halt toe te roepen aan de massa-immigratie. Integendeel zelfs: zogenaamde ‘nieuwkomers’ mogen nog steeds gratis inburgeringscursussen volgen, daar waar de Vlaamse belastingbetaler nog meer moet betalen voor onderwijs.

Deze Vlaamse Regering is de zoveelste regering die de moed en de visie mist om de grote problemen van deze tijd aan te pakken. Zo lang de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië blijven bestaan, de massa-immigratie geen halt wordt toegeroepen en het gokgedrag van de banken niet wordt aangepakt, blijft het dweilen met de kraan open.

VSV-stand op de Ijzerwake groot succes

Afgelopen zondag trokken we met een aantal militanten van de Vlaamse Solidaire Vakbond naar de Ijzerwake, de jaarlijkse herdenking van de gesneuvelde Vlaamse frontsoldaten uit de Eerste Wereldoorlog. Daar deelden we 1500 exemplaren uit van een speciale uitgave van onze Nieuwsbrief. Vele Ijzerwake-gangers maakten gebruik van de bon aan de achterkant van deze Nieuwsbrief om zich lid te maken aan onze propagandastand. De toeloop was bijwijlen zo groot dat we van een succes mogen spreken! Het bestuur wenst de aanwezige militanten dan ook te bedanken voor hun inzet. Als toemaatje plaatsen we hieronder het voorwoord dat werd afgedrukt op de voorpagina van de speciale Ijzerwake-Nieuwsbrief.

 

Beste VSV-lid, beste Ijzerwake-ganger,

Het blaadje dat u nu in handen heeft, is het speciale Ijzerwake-nummer van de VSV-Nieuwsbrief. De Vlaamse Solidaire Vakbond schrijft zich immers in in de traditie van de Vlaamse Beweging. Dat we deze Nieuwsbrief uitgerekend honderd jaar na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog op de Ijzerwake verspreiden, is bovendien een daad boordevol symboliek. Inderdaad: in de loopgraven aan de Ijzer kwamen jonge Vlaamse intellectuelen voor het eerst nauw in contact met hun generatiegenoten uit de boeren- en arbeidersmiddens. Uit de gezamenlijke frontbelevenis – met de daarbij horende gruwelen – en de minachtende houding van de franskiljonse officieren ten opzichte van de Vlaamse piotten werd het radicale nationalisme in Vlaanderen geboren. Voor het eerst in de geschiedenis sinds 1830 werden verschillende volksklassen in Vlaanderen samen en op hetzelfde tijdstip gewaar dat ze tot een bepaalde natie behoorden, en dat die natie niet België heette. Het was het startschot voor een niet aflatende strijd voor Vlaams zelfbestuur, die tot op de dag van vandaag nog altijd niet voltooid is.
Maar er is meer: de Vlaamse frontsoldaten kenden in feite drie vijanden. De eerste vijand was die aan de andere kant van de Ijzer: het Duitse leger. De tweede vijand was die binnen het eigen leger: de franskiljonse officierenkaste. En dan was er nog de derde vijand, die de vijand is van alle volkeren: de internationale grootindustrie en de grootbanken. Zij waren de kredietverleners en dus ook de schuldeisers van deze oorlog (en van alle andere oorlogen). Op de rug van de gesneuvelde frontsoldaten verdienden deze aasgieren onmetelijke fortuinen en vestigden zij hun internationale macht.
Sindsdien is er eigenlijk niets veranderd. Vandaag staat er geen tot de tanden gewapend leger meer voor de deur, maar wordt de Vlaamse bevolking langzaam maar zeker ‘vervangen’ door steeds meer vreemdelingen die zich hier komen vestigen. We worden niet meer de dood in gejaagd ter ere van een op eer en glorie beluste Belgische staat, maar we betalen wel met de vrucht van onze arbeid om Wallonië gunstig gezind te houden en zodoende de Belgische ‘eenheid’ te redden. En de machten van het geld, de grootindustrie en de banken, zorgen niet meer voor de wapens aan de Ijzer, maar romen nog altijd zoveel mogelijk winsten af, ten nadele van de gewone arbeiders, bedienden en kleine zelfstandigen; met dank trouwens aan de Europese Unie, waar hun lobby’s een stevige voet in huis hebben.
Daarom heeft de Vlaamse Beweging de plicht om niet alleen Vlaams te zijn, maar ook sociaal. Daarom is ook de Vlaamse Solidaire Vakbond Vlaams en sociaal. Want de strijd van vandaag is in zijn diepste kern nog altijd dezelfde als die van nu, ook al lijkt dat op het eerste zicht niet zo.
Daarom ook hebben wij de plicht om de strijd van de Vlaamse frontsoldaten voort te zetten; of om het met de woorden van de – rebelse – dichter te zeggen: ‘Hier liggen hun lijken als zaden in’t zand; laat ze niet rotten, o Vlaanderland!’.

Wim De Winter
Voorzitter Vlaamse Solidaire Vakbond

 

Steen van Merkem

Vlaming, laat u niet bedotten door het ACW!

Het ACW (nu beweging.net) stelt alles in het werk om de belastingbetaler (u en ik dus) te laten opdraaien voor het bedrag van ongeveer 1,5 miljard euro dat de beweging aan de ARCO-coöperanten schulding is. Het ACW claimt dat het onvoldoende middelen heeft om zelf dat bedrag op te hoesten. Dat dit een flagrante onwaarheid is werd al voldoende aangetoond, maar het is wel interessant om ons over volgende vraag te buigen: hoe rijk is het ACW nu eigenlijk?

Door een total gebrek aan transparantie valt dit moeilijk te berekenen, maar dankzij sporadische lekken kunnen we toch een tipje van de sluier oplichten: zo heeft ACW-voorzitter Develtere in zijn eigen magazine ‘Visie’ verteld dat Dexia en Arco “een bliksem op ons huis is, maar we hebben nog huizen genoeg”. Dat ze huizen genoeg hebben mag u trouwens best letterlijk nemen: zo bezitten ze bijvoorbeeld luxehotels in Frankrijk en Zwitserland. In Brugge, Gent en Hasselt bezitten ze dan weer meerdere historische panden. Daarbovenop bezitten ze ook meerdere vakantiehuizen.

In verschillende kranten stond vorig jaar dat ze een commercieel contract hebben bij Belfius voor 1,1 miljard(!) euro. Bedenk dat we niet weten hoeveel geld er bij andere binnen- en buitenlandse banken geparkeerd is. Enkel en alleen al de intresten die het ACW jaarlijks binnenrijft uit die geldsommen zijn duizelingwekkend.

Met deze informatie kunnen we alleszins concluderen dat het ACW een schatrijke organisatie is, die wel degelijk in staat is om de ARCO-coöperanten te vergoeden. acw

ABVV betoogde tegen het geweld in Gaza.

Afgelopen zondag betoogde het ABVV, samen met een hele resem andere linkse en extreem-linkse clubjes, tegen het geweld in Gaza. Los van het thema van de betoging, stelt zich de vraag of het de taak is van een vakbond om te betogen tegen mistoestanden in een ver buitenland. Volgens de Vlaamse Solidaire Vakbond is de eerste taak van een vakbond toezien op de belangen van de werknemers. Een Vlaamse vakbond verdedigt dus bij voorkeur de belangen van de Vlaamse werknemers. Maar de tijd dat het ABVV zich uitsluitend bekommerde om het eigen werkvolk is al lang voorbij. Sinds de jaren ’70 en ’80 sluit het zich aan bij manifestaties die allerlei uiteenlopende thema’s bevatten; uiteraard allemaal linkse thema’s. Eén van de meest geliefkoosde thema’s is natuurlijk gastarbeiders, tegenwoordig migranten genoemd. Zo steunde het ABVV alle initiatieven tegen een bepaalde partij, zogezegd om te strijden tegen racisme en fascisme.

Maar het zou het ABVV sieren moest er eens een rondvraag gehouden worden bij haar eigen leden. Wat zouden die denken van de multiculturele samenleving? Zijn zij wel zo blij met een buurt die volledig overspoeld wordt door Noord-Afrikanen? Vinden zij het leuk om een moskee naast de deur te krijgen? Hoeveel ABVV’ers zouden er al eens voor het Vlaams Belang of de N-VA gekozen hebben? Waarom laten meer en meer leraren zich verzekeren tegen geweld en diefstal? Hoeveel leden van het ABVV zouden al eens het slachtoffer zijn geweest van multicultureel geweld in het openbaar vervoer, in het ziekenhuis, bij het bedelen van de post of bij de brandweer?

Voor de VSV is het zo klaar als een klontje: inzake de multiculturele ‘samenleving’ verdedigt het ABVV – en bij uitbreiding geen enkele traditionele vakbond – hoegenaamd niet de belangen van de arbeidende Vlaming. Het kan het ABVV geen moer schelen dat het geld langs ramen en deuren wordt weggegooid om al die ‘nieuwkomers’ te ontvangen. Het interesseert hen niet dat veel van die ‘nieuwkomers’ niet naar hier komen om te werken, maar om rustig te genieten van gratis dopgeld of een leefloon. Het interesseert hen ook niet dat de autochtone Vlaamse werker dat allemaal moet betalen. Nog minder liggen ze er van wakker dat er onder al die migranten van de eerste, de tweede of de derde generatie knettergekke aanhangers zijn van een gevaarlijke godsdienst. En het interesseert het ABVV helemaal niet dat de autochtone Vlaamse bevolking binnen – laat ons zeggen – honderd jaar vervangen zal zijn door een bevolking van voornamelijk Afrikaanse oorsprong. Heeft de gemiddelde vakbondsmilitant, heeft het gemiddelde vakbondslid daar werkelijk om gevraagd?

Als het ABVV en de andere bonden met hun slappe humanisme écht de belangen van de Vlaamse werknemers hadden willen verdedigen, dan hadden ze van bij het begin het been stijf moeten houden tegen het verschijnsel gastarbeid. Dan zouden ze nooit betoogd hebben voor, maar tégen de multiculturele samenleving. Dàn zouden ze pas de Vlamingen achter zich hebben gekregen!  Dàn pas zou de Vlaamse bevolking ontwaakt zijn uit haar lethargische slaap en de vitaliteit weergevonden hebben om zich te verzetten tegen de misdadige immigratiepolitiek van de opeenvolgende regeringen!

Maar dàt moest nu eenmaal voorkomen worden…

 

Links in actie tegen het eigen volk.

Links in actie tegen het eigen volk.

 

 

Naar een nieuwe bankencrisis?

De beruchte zakenbank Goldman Sachs brengt een nieuw beleggingsinstrument op de markt. Het gaat om een hoogst ingewikkeld financieel product, dat blijkbaar nogal wat geestdrift opwekt bij professionele en institutionele beleggers, zo lezen we in de pers. Experten waarschuwen echter op de gevaren van zulke beleggingsproducten. Het zijn namelijk zulke producten die de wereldwijde crisis van 2008 hebben veroorzaakt. En we weten allemaal waartoe dit geleid heeft: door de internationale verweving van het financiële systeem gingen ook in Europa verschillende banken onderuit. Om deze banken van de ondergang te redden, werden publieke gelden gebruikt. Met andere woorden: de belastingbetaler mocht diep in zijn geldbuidel tasten om de fouten van de geldhongerige bankiers recht te zetten.

De Vlaamse Solidaire Vakbond heeft zich van meet af aan verzet tegen drie vormen van graaicultuur. De eerste is de Belgische graaicultuur, ten gunste van Wallonië. De tweede is de graaicultuur die in de hand gewerkt wordt door onze veel te lakse immigratiewetgeving, waardoor onze sociale zekerheid ondermijnd wordt. En ten derde is er de graaicultuur van het internationale grootkapitaal. Dat we nu op zoek moeten naar besparingen om de begroting in balans te krijgen is immers niet alleen de schuld van de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië – ondertussen zo’n € 16 miljard – en van teveel immigratie. Het gaat ook niet op om op een eenzijdige manier alle schuld af te schuiven op jaren van socialistisch wanbeleid of een teveel aan stakingen. Al deze factoren spelen weliswaar een rol, maar één factor wordt steevast over het hoofd gezien: dat is de rol van het internationale bankierswezen.

Uiteraard is er terecht veel aandacht besteed aan het Dexia-schandaal en de rol van het ACW – ondertussen Beweging.net – daarin. Maar deze aandacht mag niet alleen dienen voor politieke spelletjes of voor de profileringsdrang van bepaalde politici. Het zou van moed getuigen ook eens de bredere context te bekijken: zolang internationale zakenbanken giftige financiële producten op de markt mogen brengen, zullen bankencrisissen zoals die van 2008 zich blijven voordoen. Goldman Sachs is trouwens een bank met een uiterst twijfelachtige reputatie. Het feit dat Griekenland zich bij de Europese Unie mocht voegen, heeft het te danken aan Goldman Sachs, dat de Grieken hielp met het opsmukken van hun begrotingscijfers. Dit feit leidde op termijn tot een crisis van de euro.  Verder heeft Goldman Sachs overal in de EU haar mannetjes zitten. Huidig CEO Lloyd Blankfein kwam in opspraak voor zijn rol in de kredietcrisis. Onder zijn bewind zou Goldman Sachs gespeculeerd hebben tegen financiële producten die het zelf aan haar klanten had verkocht. Maar ondanks de wereldwijde crisis waarin hij mee een zware verantwoordelijkheid draagt en die miljoenen mensen in financiële moeilijkheden bracht, boerde hijzelf niet slecht. Zo verdiende hij vorig jaar 23 miljoen dollar, of 10 % meer dan het jaar daarvoor. Ter vergelijking: de gemiddelde Griek leverde de afgelopen jaren 30 % van zijn loon in. Hij verdient momenteel zo’n € 13.000 netto per jaar.

Verbetering is er niet meteen in zicht. De ‘onafhankelijke’ expertengroepen rond financieel beleid, die de Europese Commissie moeten adviseren, bestaan namelijk voor 90 % uit deelnemers die uit de financiële sector of uit de bankwereld komen. De onafhankelijkheid is dus ver te zoeken. Een legertje van lobbyisten bestookt de Europese parlementsleden met amendementen. De machtigste grootbanken hebben zich zelfs verenigd in een aparte lobbygroep, de ‘Association for Financial Markets in Europe’  (AFME). De banken hebben een ongezond grote invloed op de werking van de financiële markt in de EU.

Het is dus duidelijk: zolang de bloedzuigers van het internationale grootkapitaal de lakens uitdelen op de financiële markten is er geen kans op beterschap. Zolang georganiseerde oplichterssyndicaten zoals Goldman Sachs de markten mogen vergiftigen met hun financiële rommelproducten blijft de kans op kredietcrisissen groot. Banken zouden de economie moeten dienen en niet ondermijnen met risicogedrag. De taak van een nationalistische vakbond zoals de VSV is dan ook, het Vlaamse volk ten bate, te reageren tegen deze vorm van graaicultuur.

 

Banksters en bloedzuigers

De VSV op de Ijzerwake

Aanstaande zondag bevindt de VSV zich op de Ijzerwake, die zoals steeds doorgaat in het West-Vlaamse Steenstrate. Niet alleen zullen we een bescheiden propagandastand hebben in de grote tent; we gaan ook een speciale uitgave van de Nieuwsbrief uitdelen. Iedereen die wil meewerken is uiteraard van harte welkom! Om half 10 verzamelen we aan onze propagandastand.

Doe mee! Help ons om een Vlaams-nationaal alternatief op te bouwen tegen de linkse en anti-Vlaamse systeemvakbonden!

 

Ijzerwake 2014